กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพ่อค้าคนหนึ่ง ได้จ้างชายหนุ่มสองคนมาทำงานขนหินที่ถล่มลงมาปิดทางสัญจรสิ้นค้า คนหนึ่งเป็นคนตัวสูงใหญ่ อีกคนเป็นคนตัวเตี้ยเล็ก คนตัวใหญ่ขนหินก้อนใหญ่ คนตัวเล็กขนหินก้อนเล็ก
คนงานทั้งสองคนทำงานอย่างขยันขันแข็ง วิ่งขนหินเป็นพัลวันตลอดเช้าจนเย็น จนถึงเวลาเลิกงาน พ่อค้าจึงนำค่าจ้างมามอบให้ทั้งสองคน แต่ละคนต่างก็ได้ค่าจ้างเป็นเงินเท่าๆกัน
เมื่อทั้งสองคนเห็นว่าตนเองได้เงินค่าจ้างเท่ากับอีกฝ่าย ทั้งสองต่างก็ร้องขึ้นมาทันที “ท่านพ่อค้า! ท่านช่างไม่ยุติธรรมเลย!”
“ไม่ยุติธรรมอย่างไรหรือ?” พ่อค้าถามคนตัวใหญ่
“ก็ท่านให้ค่าจ้างข้าเท่ากับเจ้าคนตัวเล็ก ทั้งๆที่ข้าต้องขนหินก้อนใหญ่กว่า หนักกว่าที่คนตัวเล็กขน! ข้าควรได้รับค่าจ้างมากกว่าเจ้าคนตัวเล็กสิถึงจะยุติธรรม”
“แล้วเจ้าละ? ไม่ยุติธรรมอย่างไรหรือ?” พ่อค้าถามคนตัวเล็กบ้าง
“ก็ท่านให้ค่าจ้างข้าเท่ากับเจ้าคนตัวใหญ่ ทั้งๆที่ข้าต้องขนหินจำนวนมากกว่า หลายรอบกว่าที่คนตัวใหญ่ขน! ข้าควรได้รับค่าจ้างมากกว่าเจ้าคนตัวใหญ่สิถึงจะยุติธรรม”
เมื่อพ่อค้าได้ฟังความจากทั้งสองคน พ่อค้าได้แต่ส่ายหน้า
“ค่าจ้างที่ข้าให้พวกเจ้านั้น ยุติธรรมดีแล้ว ข้าจ้างพวกเจ้ามาขนหิน ไม่ว่าจะก้อนใหญ่ก้อนเล็ก ไม่ว่าจะรอบเดียวหรือหลายสิบรอบ ต่างก็เป็นงานขนหินเหมือนกัน ไม่มีใครพิเศษกว่าใคร ค่าจ้างของพวกเจ้าจึงเท่ากัน นั้นจึงยุติธรรมที่สุดแล้ว”
เมื่อทั้งสองคนได้ยินที่พ่อค้าตัดสินต่างก็ไม่พอใจเป็นอย่างมาก
“แต่ข้าทำงานหนักกว่าคนตัวเล็ก! ข้าต้องได้ค่าจ้างมากกว่าสิ!” คนตัวใหญ่แย้ง
“แต่ข้าทำงานมากกว่าคนตัวใหญ่! ข้าต้องได้ค่าจ้างมากกว่าสิ!” คนตัวเล็กแย้ง
“แต่ข้าจ้างพวกเจ้าทำงานเหมือนกัน! ข้าต้องจ้างค่าจ้างเท่ากันสิ!” พ่อค้าแย้ง
ก่อนที่เรื่องราวจะบานปลายไปมากกว่านี้ พ่อค้าจึงนำคนงานทั้งสองคนไปพบเจ้าเมืองเพื่อให้เจ้าเมืองตัดสินให้
“ข้าทำงานขนหินก้อนใหญ่กว่า หนักกว่าที่คนตัวเล็กขน ข้าทำงานหนักกว่า ข้าควรได้ค่าจ้างมากกว่าคนตัวเล็กสิ ถึงจะยุติธรรม” คนตัวใหญ่กล่าว
“ข้าทำงานขนหินจำนวนมากกว่า หลายรอบกว่าที่คนตัวใหญ่ขน ข้าทำงานมากกว่า ข้าควรได้ค่าจ้างมากกว่าคนตัวใหญ่สิ ถึงจะยุติธรรม” คนตัวเล็กกล่าว
“ข้าจ้างพวกเขาทำงานขนหินเหมือนกัน ไม่ว่าจะก้อนใหญ่กว่าเล็กกว่า รอบเดียวหรือหลายสิบรอบ ต่างก็เป็นงานขนหินเหมือนกัน ไม่มีใครพิเศษกว่าใคร ข้าจึงจ้างค่าจ้างเท่ากัน จึงยุติธรรมดีแล้ว” พ่อค้ากล่าว
ถ้าท่านเป็นเจ้าเมือง ท่านจะตัดสินอย่างไร? ถึงจะยุติธรรม
ฟิคสั่นๆแต่งเล่นๆให้คิดกันเฉยๆ อย่าซีเรียส พอดีจำได้ว่าเคยได้ยินเรื่องทำนองที่ว่า "ความยุติธรรม" นั้น ไม่มีจริง มีแต่ "ความยุติธรรมส่วนบุคคล" ที่แต่ละคนต่างหยิบยกเอามาอ้างถึงความชอบธรรมและสิทธิ์ของตนเอง ก็เลยลองแต่งฟิคทำนองนี้ออกมาเล่นๆ (ฮา)
แล้วท่านผู้อ่านที่น่ารักทุกท่านละ คิดว่าเจ้าเมืองควรตัดสินอย่างไรถึงจะยุติธรรมที่สุด
